Anne gaat namens Terre des Hommes stage lopen in Oeganda bij lokale projectpartner Iganga Islamic Medical Centre. Iganga Islamic Medical Centre geeft seksuele voorlichting aan jongeren. Kennis helpt jongeren en met name meisjes zich beter te beschermen tegen tienerzwangerschappen, seksueel overdraagbare aandoeningen en trouwen op jonge leeftijd. Zo kunnen ze hun school afmaken en hebben ze kans op een betere toekomst. Inmiddels lijkt het zo lang geleden dat ik eenzaam in mn eentje op een hotelkamer ergens in Oeganda zat en me afvroeg waar ik in godsnaam aan was begonnen. Toen kon ik me niet voorstellen dat ik nu het gevoel zou hebben alsof ik hier al jaren woon.
Ook al was het begin dus een klein beetje stroef, na de eerste paar dagen kreeg ik de smaak al gauw te pakken. Op mijn allereerste dag werd ik meteen 'het veld' mee ingenomen achter op een brommertje op weg naar een school om daar kinderen op te leiden als peer educators over SOA's en nog veel meer. Één dag later verhuisde ik naar Jinja (40 km verder dan mijn werk) om daar in een Christelijk guesthouse in te trekken. Deze woonomgeving bleek heel snel wel heel erg christelijk; het personeel zat tot 6 uur 's ochtends te bidden en de screensaver op de computer was een of ander groepje heiligen. Dat terwijl ik, als toch wel nuchtere nederlander weet ik nu, helemaal niet in God geloof en dus ben ik na anderhalve week maar weer verhuisd. En nu woon ik dan in een appartement met 2 Engelse meisjes die ook gewoon alcohol drinken en na 11 uur 's avonds thuis komen! En sindsdien loopt alles eigenlijk op rolletjes...
De stage is nog leuker en boeiender dan ik van tevoren verwacht had. Ik richt me vooral op Adult Sexual Reproductive Health, precies waar ik altijd op school mee in de boeken zat en waar ik nu dus eindelijk, gewoon met echte mensen, iets mee kan doen! Ik krijg al veel verantwoordelijkheden en ik mag met alle verschillende projecten mee doen, soms zelfs een beetje te veel want laat me alsjeblieft geen spuiten bij pasgeboren kindjes zetten! Ook mocht ik gewoon komen kijken bij een geboorte....aah!!
Maar wanneer ik me dan bezig kan houden met de dingen waar ik wel echt iets van weet merk ik hoe leuk ik dat vind. Dit houdt vooral in: counselling en testen van mensen op SOA's (en HIV). Maar ook bijvoorbeeld praten met lokale en religieuze leiders over vormen van seksueel misbruik bij kinderen of vertellen op schooltjes over de risico's, verspreiding en preventiemogelijkheden van SOA's. Het is leuk maar tegelijkertijd ook soms erg frustrerend om te zien hoe compleet anders mensen hier kunnen denken dan ik in open nederland gewend ben. Dan kan ik misschien wel antropologie gestudeerd hebben en veel begrip en respect hebben voor andere opvattingen, maar als ik hier met iemand praat over bijvoorbeeld homoseksualiteit en prostitutie moet ik me toch wel heel erg inhouden! Dat maakt het werk soms lastig. Zo wordt hier bijna alleen maar onthouding geleerd als DE manier om SOA's en HIV te voorkomen en om over comdooms te praten is iedereen veel te schuw of ze worden uberhaupt niet geaccepteerd. Dan denk ik wel eens; jeetje als we alleen maar over 'abstinence' mogen praten dan is dit echt nutteloos want dat gaat van z'n lang zal ze leven niet bij iedereen lukken....Maar gelukkig zijn er ook genoeg momenten waarop ik denk dat we, en vooral de gemotiveerde mensen met wie ik werk, echt wel een steentje bijdragen.
Verder moet ik heel eerlijk zeggen dat ik soms gewoon het gevoel heb alsof ik op vakantie ben! Lekker naar het zwembad, leuke tripjes maken en zelfs op stap in de louche clubs waar de enige vrouwen prostituees zijn en je gewoon gefrituurde kip aan de bar kunt kopen. Dan doe ik ook nog een beetje aerobics tussendoor met alleen maar lichtelijk obese oegandezen op 90's trance muziek en ben ik zelfs tweede geworden in een raftwedstrijd terwijl ik me eigenlijk helemaal niet goed voelde en de dag erna erachterkwam dat ik tyfus had! Vervolgens kreeg ik griep en daarna waren mn ogen ineens (nu al een maand lang) ontstoken! Maar verder is het hier super en ga ik heel veel genieten van de andere helft die nu gaat beginnen!!!
Nog maar even en dan vlieg ik al richting Oeganda. Steeds heb ik gedacht dat ik nog alle tijd had om me voor te bereiden op de stage en alles in orde te maken maar nu blijkt het toch sneller te gaan dan ik dacht! Naast het werken dat ik nu doe ben ik bijna alleen nog maar bezig met wat ik allemaal nog moet doen, kopen en regelen. Het afwachten en hopen dat de zwerende TBC vaccinatie is genezen voordat het zo ver is helpt ook niet echt mee… Maar gelukkig houden de oude mensen bij wie ik iedere dag poets me met beide benen op de grond door telkens weer zo heftig en verbaasd te reageren wanneer ik vertel wat ik dadelijk ga doen. Het woord ‘Afrika’ doet ze al met de oren klapperen maar wanneer ik vertel dat ik daar seksuele voorlichting ga geven weten ze gewoon niet meer wat ze moeten denken of zeggen. Maar uiteindelijk besef ik dan wel maar steeds weer hoe geweldig het eigenlijk is wat ik ga doen.
Voordat ik vertrek wil ik me nog meer verdiepen in seksuele voorlichting en al wat materialen bij elkaar verzamelen die ik daar misschien kan gaan gebruiken. Zo heb ik een Engelstalig spel gevonden van de Rutgers Nisso groep wat meisjes moet laten nadenken over seks, het heet dan ook ‘Girls Choice. Lusts and Limits in Intimacy’. Ook wil ik graag al wat woorden Swahili en Luganda leren en meer lezen over het land zelf. Maar goed, als ik eenmaal daar ben heb ik toch weer alle tijd om dit op mijn Afrikaanse gemakje te doen! Bovendien zit ik er dan zelf middenin waardoor de woorden veel meer tot leven zullen komen.
Ook al ga ik mijn Nederlandse leventje missen, nog gauw even zo veel mogelijk lekker eten en van het vieze weer genieten, ik heb er heel veel zin in!
Ik ben Anne en ik ga voor de stage health work naar Oeganda. Nadat ik een paar jaar geleden drie maanden in Benin heb gewoond droom ik ervan terug te gaan naar Afrika. Iets wat ik toen ontdekt heb is dat ik heel erg nieuwsgierig was naar het leven van de mensen daar. Ik bleef maar vragen stellen, zolang tot ik zelfs alles wist van het polygame liefdesleven van mijn gastvader! Toen besloot ik om antropologie te gaan studeren. Zodat ik in ieder geval ook op een nuttige manier wat kon leren over samenlevingen anders dan die ik al kende. Nu drie jaar later heb ik mijn bachelor en ben ik weer klaar om echt weg te gaan en alles weer met eigen ogen te zien…
Tijdens mijn studie heb ik me vooral gericht op gender en seksualiteit, en dan natuurlijk in Afrika. Ik heb hier heel veel over geleerd en met name dat je niet zomaar ‘vreemde’ gebruiken kunt veroordelen. Om iets te kunnen veranderen, moet je eerst begrijpen welke betekenis er achter ligt en waarom dus iets gedaan wordt. Ik ben dan ook van plan om niet zomaar te gaan roepen dat iedereen een condoom moet gebruiken, maar wil proberen met mensen te praten. Zo kan ik horen hoe zij over iets denken en waarom ze dingen doen zoals ze doen en dan vervolgens kijken wat ik hen het beste kan vertellen. Ik wil niet zo naïef zijn en denken dat alles wat ik zeg invloed heeft of iets zal veranderen. Uiteindelijk gaat het er om dat een boodschap wel echt overkomt.
Verder hoop ik stiekem wel dat ik niet helemaal de enige niet-Afrikaan ben in de streek Iganga (helemaal niet toeristisch) zodat ik toch ook een beetje alle leuke, maffe en heftige ervaringen kan delen met iemand. Ik zit dadelijk toch 5 maanden over seks te praten… Nou ja, zo lang telefoon, stroom of internet het doet op mijn verjaardag ben ik al lang blij!
