Bo Peijs - Communicatie

• 10 november 2010

  Mijn tijd in Bangladesh

  Mijn tijd in Bangladesh, wat zal ik schrijven. Het is niet wat ik ervan had verwacht. Wat had ik dan verwacht? Ik had verwacht dat het anders zou zijn dan Nederland, ja lekker makkelijk, natuurlijk is het anders. Ik had verwacht dat het arm zou zijn, maar eigenlijk had en heb ik geen idee wat dat precies inhoud. Natuurlijk ken ik de betekenis van het begrip maar het is niet iets wat ik tot nu toe heb meegemaakt. Als ik hier over straat loop, zie ik het overal, maar ik zie ook wat anders; de bengalen zijn enorm nieuwsgierig, soms ook ongeduldig maar absoluut hartelijk en altijd druk.

  Dat bengalen altijd druk zijn merk ik vooral op mijn stage. Na zes weken kan ik eigenlijk niet veel vertellen over wat ik hier heb gedaan wat betreft mijn werk. Dat is tot nu toe namelijk niet zo veel. Iedereen om me heen is druk met van alles en nog wat en ik doe ondertussen niets. Dat niets doen heeft er voor gezorgd dat ik me de eerste aantal weken absoluut niet thuis kon voelen in Bangladesh. Een ritme en structuur blijkt voor mij erg belangrijk. Vooral in een nieuw land, met een vreemde taal, vreemde eetgewoonten en zonder mijn familie en vrienden.

  Wat kan ik wel vertellen;
  HASAB – HIV/AIDS and STD Alliance Bangladesh, is een project partner van Terre des Hommes. Ze zijn actief in het preventief bestrijden van HIV/AIDS. Om HIV/AIDS te kunnen stoppen van de snelle ontwikkeling die het doormaakt moeten zoveel mogelijk mensen; individuen, geïnfecteerden, geaffecteerden, en (risico) groepen  benaderd worden (HIV/AIDS geïnfecteerden en geaffecteerden, sekswerkers, ex-drugs gebruikers, travestieten, homo’s, fabriekswerkers, jongeren tussen 15 en 24 jaar en jonge moeders en kinderen).Om deze groepen te helpen heeft HASAB op dit moment tien projecten lopen. Ieder project gericht op een andere doelgroep. De doelgroepen leven verspreid over het hele land, HASAB werkt daarom samen met lokale project partners en zelf hulp groepen (een organisatie opgericht voor en door de doelgroep) met het voordeel dat zij de omgeving kennen. En in het geval van een zelf hulp groep spreekt het voor zich dat met trainingen en voorlichtingen zij zichzelf en hun omgeving een heel eind op weg kunnen helpen.

  Binnen de tien projecten die HASAB uitvoert wordt op verschillende manieren te werk gegaan; zo worden er sensitisation en advocacy meetings georganiseerd zowel met de lokale bevolking en gezaghebbende als met de overheid, workshops en trainingen geïnitieerd om kennis te verspreiden en de betrokkenheid  en bewustzijn t.o.v. HIV/AIDS te vergroten, klinieken en informatiecentra opgezet in zorginstanties en scholen/universiteiten, het aanbod van condooms vergroot, speciale les materialen ontwikkeld, etc.

  Om al deze materialen te kunnen zien, de workshops en trainingen te mogen observeren, en de doelgroepen te ‘’leren kennen’’ vind ik enorm interessant. Ik kan dan ook niet wachten tot ik echt aan de slag kan. De zes weken dat ik nu heb stilgezeten voelen voor mij als zes weken te lang, mijn handen jeuken om te beginnen.
  Deze week (week 44) heb ik dan ook eindelijk mijn eerste opdrachten gekregen. HASAB wil graag een website ontwikkelen voor jongeren, in de leeftijd van 15 tot 24 jaar, waar alle correcte informatie te vinden is over de volgende, in de Bengaalse cultuur gevoelige, onderwerpen: het menselijk lichaam, seks, drugs, SOA’s, HIV/AIDS en ook (ongevoelige) onderwerpen zoals: sport, nieuws, evenementen, etc. Mijn opdracht is om de informatie behorende bij de onderwerpen te schrijven en op een zo interessante, innovatieve en interactieve manier aan te bieden aan de jeugd.

  Een tweede opdracht is om een document te maken voor een zelfhulp groep, waarin alle informatie te vinden t.o.v. de organisatie. Het ontstaan, de organisatie, wat ze doen, waar ze voor staan, het verloop tot nu toe, enz.
  Daarnaast zal ik zij-taken hebben; het schrijven van rapporten na een training/workshop/meeting, zal ik op verschillende veldonderzoeken gaan en mijn steentje bijdragen waar dat nog meer mogelijk is.

  Over een paar weken hoop ik een eind op weg te zijn wat betreft mijn opdrachten, ik zal jullie daar via deze site van op de hoogte houden.

  Lees meer
• 10 augustus 2010

  Even voorstellen, ik ben Bo

  Ik ben Bo Peijs (21) en ga voor mijn stage namens  Terre des Hommes naar Bangladesh. Ik ben vierde jaars student International Communication & Media.

  Afgelopen jaar heb ik vijf maanden in het buitenland gewoond. Van deze periode heb ik erg veel geleerd; over mijzelf, over anderen en over het leven in een ander land en cultuur op zich. In Bangladesh zal ik een compleet ander leven tegemoet gaan dan hier in Nederland. Ik ben daar erg benieuwd naar. Ik wil het land leren kennen, de cultuur, hoe de mensen daar leven en in welke levensomstandigheden.

   

  HIV/AIDS is een wereldwijd probleem, 33 miljoen mensen wereldwijd leven met HIV/AIDS. Werkende voor HASAB en Terre des Hommes wil ik een bijdrage leveren aan de bewustwording van de mensen ten opzichte van het virus. Ik wil graag weten hoe projecten worden benaderd in een ontwikkelingsland als Bangladesh. In Nederland zijn veel projecten grootschalig, massagericht en worden gecommuniceerd via de nieuwste technologische ontwikkelingen, in Bangladesh is dat niet mogelijk.

  Het lijkt mij een enorme kans en uitdaging te kunnen bijdragen aan een project om een wereldwijde ziekte onder de aandacht te brengen, mensen te kunnen voorlichten, behoeden en tegelijkertijd een stukje meer van de wereld te kunnen zien die zo anders is dan waar ik aan gewend ben in Nederland.

  Lees meer