Lyske Slump - Psychologie
Lyske gaat namens Terre des Hommes stage lopen op de Filippijnen bij een eigen programma van Terre des Hommes. Terre des Hommes heeft een zogenaamd “community based” programma opgezet. Terre des Hommes wil in samenwerking met een groot aantal lokale hulporganisaties en de overheid de levenskwaliteit van gehandicapte kinderen in dorpsgemeenschappen verbeteren. Dit doet Terre des Hommes door gehandicapten kinderen binnen hun eigen omgeving te ondersteunen.
Lyske gaat de lokale staf en vrijwilligers trainen op het gebied van therapie, zowel in theorie als in praktijk.
-
10 augustus 2010
Even voorstellen, ik ben Lyske
Hallo Allemaal,
Het komende half jaar kunnen jullie mijn ervaringen volgen hier op de website. Ik ben Lyske, 28 jaar. Ben nu een jaartje afgestudeerd als orthopedagoog en begin oktober vertrek ik voor 5 maanden naar de Filippijnen om, in het kader van een stage, als psycholoog aan de slag te gaan.
Via een bericht in de Sp!ts kwam ik deze stage op het spoor en ik werd meteen enthousiast. Ik heb bewust gekozen voor de Filippijnen omdat veel mensen Engels spreken. Dit project is community based wat inhoud dat gehandicapte kinderen en hun families begeleid worden door lokale staf. Mijn taak is het coachen en begeleiden van lokale staf en de families die onder hun verantwoordelijkheid vallen zodat deze de begeleiding uiteindelijk zelfstandig verder kunnen uitvoeren. Dit project is ontstaan vanuit een hulpvraag uit de samenleving. Hier sta ik helemaal achter omdat de vraag vanuit de mensen zelf komt. Daarnaast sluit deze stageplek ook perfect aan bij mijn afstudeerrichting in de gehandicaptensector.
We hebben het hier in Nederland heel goed, zijn bevoorrecht geboren en ik heb alle kansen gehad om van alles te doen en ik vind dat ik daar iets mee moet doen. Het buitenland trekt me omdat ik andere culturen heel interessant vindt. Er zit een ontdekkingsreiziger in me, vroeger had ik dromen over bij de indianen te leven.
Ik vind het spannend om mijn kennis aan die andere cultuur over te dragen, maar ben misschien wel net zo benieuwd wat ik van de mensen in de Filippijnen kan leren. Ze hebben ook al eeuwenlang ervaring met omgaan met gehandicapten kinderen en daar ben ik heel benieuwd naar. Daar in de Filippijnen zijn gehandicapten onderdeel van de familie. In Nederland zijn wij er bewuster mee bezig en hebben er middelen voor maar hebben de gehandicapten uit de samenleving gehaald. Dat werkte niet en nu zie je dat het beleid weer gericht is op inclusie in de samenleving. Hoe het er allemaal precies uitziet ga ik nog ontdekken en ik zal daar uitgebreid verslag van doen.
Ik heb er in ieder geval heel veel zin in en ik hou jullie op de hoogte!
Groetjes Lyske
