
Actrice Lone van Roosendaal was voor Terre des Hommes in Peru en ontwikkelde daar met jonge slachtoffers theater om hun ervaringen te verwerken. Hieronder leest u het verhaal van haar reis, die zij samen met Terre des Hommes-medewerkster Barbara de Heer maakte.
nacht vroeg op om naar het laatste project te gaan.Ik voel me niet lekker en bij mijn eerste hap ontbijt trek ik een sprintje naar de plee. Geen idee wat de aanleiding is maar heb me wel eens beter gevoeld. In het algemeen trouwens eigenlijk. Lees meer: over dromen en je lijf
langzaam verlang om naar huis te mogen, naar mijn eigen omgeving en mijn eigen normen en waarden. Het is zo moeilijk om deze kinderen te zien met hun veerkracht hun overlevingsdrang en hun dromen, en te weten dat de verbetering nooit het stadium zal bereiken dat ik normaal zou vinden. Lees meer: Beter een druppel
Junior te spreken. Die is nog meer timide dan z'n zusje. Hij vertelt over het project en dat hij het leuk vind om te doen. Hij leert dat hij zeggenschap heeft over zichzelf en zijn lichaam. Lees meer: "Wat me het meest raakte bij haar was de manier waarop ze omging met haar ervaringen."
zijn we om 8 uur opgehaald uit het hotel om Sonia te ontmoeten, een meisje van 15 dat regelmatig haar "diensten" aanbiedt aan oudere mannen. Dit tot groot verdriet van haar moeder. Ze heeft haar niet meer in de hand er is veel ruzie. Later komen we er achter dat de vader zeer gewelddadig naar de kinderen is en met name naar Sonia. Lees meer: "Bij mij gaat de knop om. Standje emotieloos, anders gaat 't mis."
Iquitos. En dan heb je goed door dat je in een ander werelddeel zit: straten vol met tuk tuks. Iquitos ligt midden in de jungle met daarbij behorende temperaturen. Het is drukkend warm. Lees meer: Iquitos
opgehaald om naar het tv station van onze cameraman te gaan. De zender heet Napa, wat zoveel betekent als: niet geschikt voor volwassenen. Lees meer: "Overal zag je meisjes neus en mond in een plastic zakje stoppen..."
nacht (hoe doen stewardessen dat toch?) vroeg aan het ontbijt want we gaan naar de sloppenwijken. Daar helpt men gezinnen met "capaciteitsvoorziening". Dat komt er op neer dat ze in de vorm van een bijvoorbeeld een gasfornuis, leren een klein bedrijfje op te zetten. De kinderen hoeven dan geen vuilnis meer te sorteren. Lees meer: "Het is veel, het is anders, het is indrukwekkend en confronterend."
relaxte vlucht van 12 uur aangekomen in Lima en ons hotel. Lichte jetlag dus vroeg ontbijt en om negen uur naar kantoor van Terre des Hommes . We maken kennis met Carmen en Marut die ons gaan begeleiden op deze reis.
Mijn eerste indruk van Lima is positief. Het is duidelijk een wereldstad en lijkt minder arm dan je zou verwachten... but "I ain't seen nothing yet" zou later blijken. Hoe naief kun je zijn! Lees meer: "Gek dat ik daar zenuwachtiger voor was dan voor een vol Carré spelen."
de Peruaanse Amazone, enkel door middel van een dagenlange boottocht over de Amazonerivier te bereiken. Alcoholisme en huiselijk geweld komen veel voor. Ouderlijke bescherming is vaak afwezig door armoede. Hierdoor zijn kinderen aan hun lot overgelaten. Ze komen op straat en moeten zich in een harde wereld staande houden. Vaak zijn de jonge kinderen slachtoffer van geweld en zoeken ze verdoving in alcohol en drugs. Later komen de meisjes te werken in nachtclubs, cafés en bordelen. Eenmaal gevangen in deze vorm van uitbuiting gaan ze niet naar school of maken ze hun opleiding niet af.
Terre des Hommes werkt samen met lokale partners om kinderen en jongeren te bevrijden uit situaties van seksuele uitbuiting. Ook geven we voorlichting op scholen om jongeren bewust te maken van hun rechten.
Lone van Roosendaal ging voor Terre des Hommes naar de Amazone- stad Iquitos om theater te maken met kinderen die slachtoffer zijn van seksuele uitbuiting. Dat helpt ze hun ervaringen te verwerken. Ze worden zelfbewuster en leren op te komen voor hun rechten.
