Onderwijs in de sloppenwijken van Indonesie

Het verhaal van Mei Wati
Met een strak brilletje en een zwarte hoofddoek maakt de 20-jarige Mei Wati een zelfverzekerde indruk. De jonge vrouw woont in de sloppenwijk waar haar moeder lang moeite had om het gezin te onderhouden. Daarom wilde Mei arts worden. "Dat verdient lekker veel," lacht ze. Maar Mei ziet nu meer in een carrière als secretaresse. Thuis hadden ze het niet breed. Mei's vader stierf toen ze nog een baby was. Haar moeder werkte als schoonmaakster en kon van het salaris net voor haar zoon en twee dochters zorgen. Geld voor school was er niet. Totdat het onderwijsproject van Terre des Hommes uitkomst bood en Mei en haar broer en zus toch naar school konden gaan. Ook voor haar opleiding tot secretaresse krijgt Mei steun. Mei is de enige vrouw in haar familie die studeert. "Mijn moeder heeft altijd gezegd: 'goed je best doen op school'. En je ouders moet je nooit teleurstellen, dat geef ik ook mee aan de kinderen die ik bijles geef." Veel van Mei's vriendinnen zijn al getrouwd. Zelf heeft ze nog geen vriendje, giechelt ze. "Daar heb ik geen tijd voor."

Indonesië kampt met de gevolgen van de Aziatische financiële en economische crisis van 1997. Voor die crisis zag het ernaar uit dat Indonesië zou opklimmen van ontwikkelingsland naar een relatief succesvolle 'opkomende markt'. De crisis wierp echter roet in het eten. Naar schatting zijn zo'n 20 miljoen mensen werkloos en leven 80 miljoen mensen onder de armoedegrens.

Gemakkelijke prooi ronselaars
Steeds vaker houden ouders hun kinderen thuis van school. Ze kunnen de bijdragen die de scholen vragen voor boeken, uniformen en naaschoolse activiteiten niet betalen. Of de kinderen moeten een bijdrage leveren aan het gezinsinkomen. In Jakarta wordt het aantal kinderen dat niet naar school gaat geschat op 300.000. Voor deze kinderen ziet de toekomst er slecht uit. Als ze op straat rondhangen, zijn ze een gemakkelijke prooi voor ronselaars. De kinderen lopen een groot risico in de prostitutie of kleine criminaliteit terecht te komen.

Armoede en weinig begeleiding
Armoede speelt vooral een grote rol in de sloppenwijken. Slechts weinig kinderen gaan naar school. Of stoppen voortijdig. Een reden hiervoor is de geringe belangstelling van kinderen om te leren. Zij hebben geen schoolmateriaal, krijgen weinig begeleiding en ouders hebben weinig aandacht voor de schoolprestaties van hun kinderen. Ook is er de negatieve invloed van de sociale omgeving op de ontwikkeling van kinderen, met name drugsgebruik en gokverslaving. Tenslotte speelt de slechte financiële situatie van de ouders een grote rol.

Examengeld, boeken, bijlessen
Terre des Hommes biedt via dit project onderwijs aan de kinderen in de sloppenwijken van Jakarta. Sinds de jaren tachtig werken we samen met de Indonesische organisatie Yapari. Deze partner heeft een totaalprogramma van onderwijs, gezondheidszorg en financiële steun aan gezinnen in de sloppenwijken. Het onderwijsprogramma richt zich op inschrijfgeld, examengeld, boeken, schooluniformen, schoenen, bijlessen en computerlessen.

Gezondheidzorg en hulp aan ouders
Verder richt Yapari zich op medische hulp aan kinderen, hulp aan TBC patiënten en biedt ze families ondersteuning om het gezinsinkomen te verhogen. Bijvoorbeeld door het aanbieden van een vakopleiding. Of hulp bij het opzetten van een klein handeltje.  Zo worden niet alleen de levensomstandigheden van de kinderen verbeterd, maar van het hele gezin.

In de eerste helft van 2010:

• gingen 419 kinderen naar de basisschool, 499 naar het voortgezet onderwijs en volgden 582 kinderen vakonderwijs. We steunen hen met inschrijf- en examengeld, boeken, uniformen, schoenen, bijlessen en computerlessen.
• waren er 45 zelfhulpgroepen met gezamenlijk 1.774 leden. Het gezamenlijke kapitaal van deze groepen was  €39.000. Een derde van dit bedrag is bedoeld om de deelnemers in staat te stellen een vaktraining te volgen of een eigen zaak te starten. We stimuleren  de deelnemers aan de zelfhulpgroepen zelf oplossing(en) te vinden om hun inkomen te verhogen
• kregen 24 mensen een training om te leren de verspreiding van tbc te voorkomen. Na hun training gaf deze groep van 24 dezelfde training weer door aan verschillende zelfhulpgroepen. Het ‘train the trainer’-uitgangspunt blijkt in de praktijk uitstekend te werken.
  

Actueel

Als u donateur bent van dit specifieke project ontvangt u, zodra er nieuws is, een update uit het project: verhalen van kinderen, resultaten etc. Zo houden wij u graag op de hoogte van de ontwikkelingen binnen het project.

Doneren

Als donateur maakt u echt een verschil. Misschien redt uw donatie het leven van een kind dat ernstig ziek is. Of helpt uw bijdrage een hele klas naar school. Of misschien start iemand in een ver land een kleine onderneming met uw donatie als startkapitaal.

Steun dit project! Doneer