Chan Bros Touch (13) uit Pursat in Cambodja ging niet naar school. In plaatst daarvan werkte hij met zijn hakmes en schop op de cassaveplantage. Zijn familie was voor een groot deel afhankelijk van zijn inkomen. Chan kon daarom niet naar school, maar dankzij maatschappelijk werker Seng Chamroen kwam daar verandering in. Gelukkig maar, want Chan heeft heel wat in zijn mars. 

'Maandag en donderdag zijn mijn favoriete dagen'

Chan Bros Touch (13) uit Cambodja  

'Nu ik weer naar school ga, zien mijn dagen er heel anders uit. En dat is alleen maar fijn. Elke ochtend sta ik om vijf uur op. Ik help eerst mijn vader met water halen uit de waterput vlakbij huis zodat we ons reservoir kunnen vullen, daarna neem ik een douche. Om half zeven stap ik meestal zonder ontbijt op de fiets naar school. Hier doe ik zo’n tien minuten over. Om zeven uur begint de eerste les. Maandag en donderdag zijn mijn favoriete dagen, omdat we dan wiskunde hebben. Daar ben ik heel goed in: ik ben zelfs de beste van de klas! Dit betekent niet dat ik de andere dagen op school niet leuk vind. Ik heb wel wat moeite met het Khmer omdat ik een jaar op school gemist heb. Vooral lezen vind ik een beetje moeilijk, ondanks dat ik mijn laatste toets wel haalde. Om elf uur gaat de school uit en fiets ik weer naar huis. Mijn maag rammelt dan. Ik eet samen met mijn ouders. Groenten, of als mijn vader wat extra heeft verdiend, kip of vis. Hierna doe ik een middagdutje in de hangmat onder ons huisje. ’s Middags help ik mijn vader soms met wat klusjes thuis of op de plantage. Voor het avondeten fris ik me altijd even op. Ik maak vervolgens nog wat huiswerk en ga dan vroeg, om acht uur, naar bed. Morgen is weer een nieuwe schooldag.’

'Chan heeft heel veel in zijn mars'

Seng Chamroen (28), maatschappelijk werker in Pursat, Cambodja 

‘Toen ik Chan vorig jaar september ontmoette, ging hij al elf maanden niet meer naar school. Hij werkte elke dag op de cassaveplantages. Met een hakmes en schop, tussen gewassen die met chemicaliën besproeid werden. De jongen vormde daarmee een belangrijke inkomstenbron voor het gezin.

Schoolbeurs

Ik vroeg Chans ouders of zij bereid waren hun zoon terug naar school te sturen. Ze zeiden geen nee, maar ook geen ja. Uiteindelijk accepteerden ze schoorvoetend de schoolbeurs die ik hen aanbood. Een verstandig besluit, want Chan heeft veel in zijn mars.

Praten

In oktober begon Chan weer op school en sindsdien bezoek ik hem regelmatig. Want hem terug naar school helpen is één ding, zorgen dat hij op school blíjft en zich goed ontwikkelt is een tweede. Meestal zien we elkaar na schooltijd, bij Chan thuis. We praten over wat er goed gaat op school, wat minder en hoe zijn ouders er in staan. En hoe ik hem daar bij kan helpen. 

Armoede

Er zijn het afgelopen jaar meerdere momenten geweest waarop Chan dreigde te stoppen met school. Maar ik gaf niet op en zorgde ervoor dat zijn ouders een landbouwtraining kregen. De vader heeft nu gelukkig vaker werk en ook zijn kleine cassaveplantage brengt meer op. En dus kan de jongen op school blijven.

Potentie

Ik heb grote dromen voor kinderen als Chan. Maar ik ben geen dromer. Ik vertel de kinderen altijd dat ze - binnen hun mogelijkheden - zelf hun toekomst moeten vormgeven. Onderwijs is zo belangrijk om uit de armoede te komen. Ik hoop hen boven alles te helpen inzien hoeveel potentie ze hebben.’

 

Share this:

Related stories