Reshma (16) uit Andrha Pradesh, India werd op haar veertiende uitgehuwelijkt. In het dorp waar Reshma vandaan komt wordt uithuwelijking als normaal beschouwd en haar ouders verdiende niet genoeg om het hele gezin te onderhouden. Reshma had geen keuze. Op weg naar de huwelijksplechtigheid werd zij gered. Maatschappelijk werker Subbarayudu (45) ontmoette haar in het opvangcentrum waar zij terecht kwam. Lees het verhaal van een kind en een hulpverlener.  

Kindermisbruik

"Ook ik ben uitgehuwelijkt, ik was pas veertien"

Reshma (16), uit Andhra Pradesh, India

Mijn jeugd was niet gemakkelijk. Onze familie komt uit een lage kaste en mijn ouders leven onder de beperkingen van het kastesysteem. Mijn vader werkt als riksja-chauffeur maar verdient daarmee niet genoeg om ons te onderhouden. En in ons afgelegen dorp worden kindhuwelijken als normaal beschouwd. Geen fijne omgeving om in op te groeien. Uiteindelijk ben ook ik uitgehuwelijkt, ik was pas veertien. Ik had geen andere keuze dan te doen wat mijn ouders mij opdroegen. Toen ik in mijn bruidsjurk naar de locatie liep waar de huwelijksplechtigheid zou plaatsvinden, werd ik gered. Ik was erg in de war door alles en kon even in een opvangcentrum voor meisjes bijkomen. Niet lang erna werd ik geïntroduceerd op het trainingscentrum. Hier is mijn leven veranderd. Ik leer nu ontwerpen, naaien en alles over het opzetten van een kleermakersbedrijf. Intussen ga ik ook door met school. Als ik mijn diploma heb, kan ik mijn droom om modeontwerper te worden najagen. Ik vind het heerlijk om andere meisjes aan te kleden en ze er mooi uit te laten zien in de outfits die ik ontworpen heb. 

"Ik zag de onbegrip en angst in haar ogen"

Subbarayudu, maatschappelijk werker en praktijkmentor

Ik kan me de dag dat ik Reshma ontmoette nog goed herinneren. Ze droeg een traditionele Indiase bruidsjurk en stond op het punt te trouwen met een man die ze nog nooit had ontmoet. Ik zag de onbegrip en angst in haar ogen. Gelukkig was ons team net op tijd om het huwelijk te voorkomen. 

Respecteren

De dag erna sprak ik Reshma voor het eerst. Ze was, na een heleboel formaliteiten, net weer thuis. Dat ze tot op de dag zelf niet wist dat ze ging trouwens, verbaaste mij niets. Dit hoor ik veel van meisjes zoals zij. Ze had geleerd haar ouders te respecteren en te doen wat haar gevraagd werd. 

Gevaren

Het was niet alleen belangrijk dat ik Reshma sprak, ik moest vooral ook haar ouders ontmoeten. Aan mij de uitdaging om hen de de gevaren en juridische complicaties van kindhuwelijken te doen inzien. En hen later te overtuigen Reshma deel te laten nemen aan mijn vaktraining. 

Kleermaakster

Ik help Reshma nu om kleermaakster te worden. Elke dag geef ik twee trainingssessies. De eerste sessie is van 9.00 tot 13.00 uur en de tweede van 14.00 tot 18.00 uur, waarin ik theorie en praktijk combineer. Reshma neemt aan beide lessen deel en voelt zich goed bij deze nieuwe wending in haar leven. 

Verantwoordelijkheid

Ik houd de ontwikkeling van Reshma nauw in de gaten. Het is mijn verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat ze veilig is. Haar toekomst ziet er nu beter uit. Laatst vertelde ze mij dat ze later in haar eigen dorp zelf een trainingscentrum voor meisjes wil openen. Dat vind ik mooi om te horen.

Share this:

Related stories