Ze zou naar school gaan in de grote stad, zo werd haar vader beloofd. Maar eenmaal daar werd Azmera, toen 7 jaar oud, gedwongen te werken. Onlangs werden vader en dochter - na drie jaar - herenigd. ‘Ik wíst dat hij me niet vergeten was’.

 

Terre des Hommes strijdt tegen kinderarbeid

Met mijn tante mee naar Addis Ababa

‘Mijn vader zei dat ik met mijn tante mee moest gaan naar Addis Ababa, zodat ik daar naar school kon. Maar de school heb ik nooit gezien. Ik moest zeven dagen per week het hele huishouden van mijn tante doen, van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat. Vijf keer per dag haalde ik zware jerrycans met water. Ik kreeg maar weinig te eten en werd beschuldigd van diefstal. Mijn nichtje, die zes was, mocht zelfs niet met mij praten. Ik werd vaak geschopt en geslagen met een stok.

Ik wist dat mijn vader mij niet vergeten was

Veel bij te praten en terug naar school!

Uiteindelijk gingen de buren naar de politie. Tot mijn vader was opgespoord, zat ik op een opvangplek van Terre des Hommes. Ik had mijn vader inmiddels drie jaar niet gesproken of gezien. Alleen vlak nadat ik in Addis Ababa aankwam, hoorde ik dat hij had gebeld. Daarna was het stil. Maar ik wíst dat hij me niet vergeten was. Ik ben zo blij dat ik mijn vader nu weer zie! We hebben heel veel bij te praten. Net vertelde hij dat hij juist heel vaak naar mijn tante heeft gebeld. Maar iedere keer kreeg hij smoesjes te horen. Dat ik even de deur uit was, of dat ik op school zat. En dat het heel goed met mij ging. Maar nu zijn we weer samen. En ik ben heel blij dat ik straks voor het eerst van mijn leven naar school ga!’

Share this:

Related stories