“Kinderen spelen de gevechten na die ze meegemaakt hebben”

Marlies Rotshuizen vertrekt volgende week (7 oktober) naar Noord-Irak om aan het werk te gaan voor ons noodhulpproject om vluchtelingen op te vangen. Dit is het project waarvoor we geld inzamelen met onze noodhulpactie Vluchtkind. “Kinderen hebben veel veerkracht. Met de juiste hulp kunnen ze hun leven weer opbouwen.”

 

Noodhulp

De nood is hoog in Noord-Irak, waar ruim een miljoen vluchtelingen zijn aangekomen, op de vlucht voor terreurorganisatie IS. Meer dan de helft van de vluchtelingen bestaat uit kinderen, waarvan een deel zonder ouders of naaste familie. Terre des Hommes breidt haar noodhulp ter plekke uit, in en om de Koerdische stad Erbil. De nadruk ligt daarbij op de hulp aan kinderen en hun families. Op 7 oktober stapt Marlies Rotshuizen op het vliegtuig om ons team daar te versterken.

Wat bezielt je om naar Noord-Irak te gaan? 

“Al tijdens mijn studie Internationaal Recht wist ik dat ik graags wil doen waar de nood het hoogste is, on the field. Ik wil direct iets voor mensen kunnen betekenen en vooral voor kinderen die vaak in grote aantallen slachtoffer zijn van oorlogen en noodsituaties. Ook de mensen in Noord-Irak hebben dringend hulp nodig en ik wil daar iets voor kunnen doen, aan bijdragen. Wat we daar doen, heeft direct effect voor de betrokkenen. Het project van Terre des Hommes draagt bij aan de bescherming en de ontwikkeling van deze groep vluchtelingen, we bouwen op, trainen mensen. Het is heel dankbaar werk, maar ook heel leerzaam.”

Heb je ervaring met werken met  vluchtelingen?

“Ik heb de laatste jaren in Libanon als protection officer gewerkt met vluchtelingen uit Syrië en Irak. In Libanon worden nauwelijks vluchtelingenkampen aangelegd, want dat wil de Libanese regering niet. Daardoor zitten de meeste vluchtelingen verspreid over de stedelijke gebieden, in geïmproviseerde onderkomens. Mensen wonen in hallen, kerken, moskeeën, scholen, huizen in aanbouw, maar ook in zelfgemaakte tenten. In de omgeving van Erbil zijn trouwens ook vluchtelingenkampen aangelegd, maar daar wonen tot nu toe voornamelijk de Syrische vluchtelingen.” 

Spreek je de taal? 

“Ik spreek redelijk Libanees, dus waarschijnlijk kan ik het dialect van de vluchtelingen wel verstaan. De bewoners van Erbil zelf spreken Koerdisch en dat is echt een hele andere taal.”

Heb je lang nagedacht of je in Noord-Irak wilde gaan werken, ben je niet bang voor de risico’s die aan het werk verbonden zijn? 

“Natuurlijk heb ik nagedacht over het gevaar.  Ontvoerd worden zou vreselijk zijn. Mijn familie was bijvoorbeeld niet enthousiast toen ik hen vertelde dat ik naar Irak zou gaan. Ik heb met veel mensen overlegd die de situatie in Erbil kennen, die er geweest zijn of er werken. Zij stelden me gerust. Als je je houdt aan de veiligheidsvoorschriften, zijn de risico’s beperkt. Terre des Hommes heeft ook een evacuatieprogramma, voor het geval IS plotseling aan een opmars zou beginnen.”

Wat verwacht je in Erbil aan te treffen?

“Erbil is de laatste jaren enorm gegroeid. Het is een stad in ontwikkeling, een moderne stad in the making. Maar ik ga werken met de vluchtelingen en zij bevinden zich in trieste, armoedige situaties. Ze hebben verschrikkelijke dingen meegemaakt. Het zijn onbeschrijfelijke situaites waarin families en kinderen terechtkomen.”

Wat voor effect heeft het op kinderen om huis en haard te moeten ontvluchten?

“Dat verschilt per kind. De meesten zijn getraumatiseerd. Vooral kort na de vlucht, maar ook in hun latere ontwikkeling hebben ze veel problemen en vertonen ze ook veel probleemgedrag. Je ziet in hun spel terug wat ze hebben meegemaakt. Zo spelen ze bijvoorbeeld oorlogje, maar niet zoals wij vroeger cowboy en indiaantje speelden. Ze spelen gevechten na, niet op een manier die ze zelf bedacht hebben, maar zoals ze die meegemaakt of gezien hebben. Maar wat ik in mijn werk heb gezien, is dat kinderen veel veerkracht hebben. Ze kunnen hun leven opnieuw opbouwen.  Dus wat we bijvoorbeeld doen, is kinderen bij elkaar brengen, hen laten praten over waar ze bang voor zijn, waar ze wakker van liggen, om hen te helpen bij het verwerken van hun trauma’s. Anders kunnen ze geen goede start maken met het opbouwen van hun leven.”

Wat ga je precies doen in Erbil?

“Een belangrijk onderdeel van mijn functie is het coördineren van de noodhulp. Mijn taak is het helpen opzetten van een child protection unit waarbij de gespecialiseerde hulp aan kinderen bij elkaar komt. Ik ga de aanwezigheid van kinderen in het kamp en wat zij nodig hebben in kaart brengen, en een netwerk opzetten om de gezamelijke hulp aan hen te verbeteren. Er voor zorgen dat de hulp en ondersteuning van Terre des Hommes waar nodig wordt aangevuld met hulp van andere organisaties. Wat is er ter plekke beschikbaar? Wat kunnen wij doen, en wat kunnen andere organisaties doen? Ook ga ik me richten op het bewust maken van de vluchtelingen gemeenschap over allerlei sociale onderwerpen die een bedreiging vormen voor het welzijn van hun kinderen, zoals kinderhuwelijken.” 

Meer informatie noodhulpactie

Meer informatie over de noodhulp die Terre des Hommes verleent in Noord-Irak en over de inzamelingsactie Vluchtkind. 

Share this:

Gerelateerd nieuws