Imtiyaz kwam twee maanden geleden als programmamedewerker in een dorp in de mica regio in India werken. Het hele dorp werkte mee aan de bouw van een school. We werkten allemaal, van de ochtend tot de avond, 12 uur lang. Zonder hulp van de lokale gemeenschap kunnen we niets doen.

“Wie denk je wel dat je bent? Waarom ben je hier?” Dat vroegen de mensen aan Imtiyaz toen hij twee maanden geleden als programmamedewerker in een dorp in de mica regio in India kwam werken.“

De mensen waren eerst kwaad op me. We hebben 20 bijeenkomsten gehouden, bij de eerste bijeenkomst waren maar twee mensen. Bij de tweede waren tien mensen, dat was toen een hele prestatie. Twee maanden en 20 bijeenkomsten later was iedereen er."

Dokter of ingenieur worden

We hebben uitgelegd dat we hier zijn om het leven van de mensen makkelijker te maken. Kinderen gaan met hun ouders mee naar de mijnen om mica te verzamelen, ze zijn ver weg van school. De scholen waren hier leeg; ouders begrijpen niet waarom school belangrijk is. Kinderen vragen: “Kun je ook dokter worden, of ingenieur?” Ja dat kan! Ik vertelde verhalen van andere dorpen, en vroeg kinderen of verhalen kenden iemand die dokter is geworden. Kijk eens om je heen, naar alle spelende en lerende kinderen! Twintig dorpelingen en een lokale docent hebben geholpen om dit mogelijk te maken.

We hebben hout gekapt in het bos, we hebben het hiernaartoe gebracht en in stukken gezaagd. Het was heel zwaar, onder de hete zon. Maar we werkten allemaal, van de ochtend tot de avond, 12 uur lang. Iedereen had honger en dorst, maar we werkten gewoon door. Niemand wilde naar huis, iedereen was zo enthousiast om mee te werken. En dat is het belangrijkste, dat de mensen in het dorp enthousiast zijn. Zonder hulp van de lokale gemeenschap kunnen we niets doen.

Share this:

Related stories