Sundar zat in de vijfde klas van de lagere school toen zijn vader overleed. Zijn moeder haalde hem direct van school om, net als zijn overleden vader, te werken in de mica-industrie. Sindsdien werkt hij fulltime in de mijnen. Sundar’s  zoons van 11, 13 en 15 werken er ook allemaal. “Als we moeten kiezen tussen school of werk, dan gaat werk voor. We hebben het geld gewoon nodig.”

 

De 36-jarige vader houdt zijn twee oudste zoons tijdens het gesprek in de gaten. Saarang (15 jaar) en Kalan (13 jaar) zijn mica aan het verzamelen in twee diepe gaten in de mijn in India. Op de helling van de mijn maakt de vader tijd voor een praatje.

Acht uur per dag

Ze komen hier elke dag. Van zeven tot tien uur verzamelen ze mica. Daarna is het te heet en gaat de familie naar huis. Tussen twee en drie uur  gaat de hele familie weer verder met bikken, hakken en verzamelen. Als de zon onder gaat, gaan ze samen naar huis.

Veiligheid controleren

“Ik ga altijd als eerste een mijn in, voordat mijn jongens erin gaan. Ik probeer dan “het plafond” van de mijn te controleren: is het stevig? Als ik het idee heb, dat de mijn niet zomaar in kan storten, mogen de jongens er ook in.” Echt zekerheid lijken de ouders nooit te hebben. Onlangs stortte er nog een mijn in, een vader kwam met zijn vijf jaar oude zoontje om het leven.

Zonder kinderen gaat het niet

Hoewel Sundar de gevaren kent en moeiteloos een recent dodelijk ongeluk voor de geest kan halen, ziet hij geen andere mogelijkheid dan dit werk te doen en zijn kinderen mee te nemen. “Als de kinderen mee helpen verdienen we 1,91 euro per dag. Zonder de kinderen zou ik met 1,15 euro per dag moeten rondkomen. Dat red ik niet.”

Lees hier hoe wij kinderen uit micamijnen halen>>

Lees hier hoe u bedrijven kunt aanspreken>>

Lees hier hoe u ons werk kunt steunen>>

Share this:

Related stories