“Mijn foto. Maar niet míjn foto.”

Het begint onschuldig: een gezellige WhatsApp-groep met meiden die outfits en vakantiefoto’s delen. Maar voor de 13-jarige Emma verandert deze online vriendinnenclub al snel in een nachtmerrie. Op een gewone zomermiddag ontvangt ze een bericht dat haar leven voorgoed verandert. Wat volgt, laat zien hoe geraffineerd online seksuele afpersing werkt.

“Ik was 13 toen mijn beste vriendin me uitnodigde voor een meidengroep op WhatsApp. Een kanaal met 800 volgers. Meisjes die outfits deelden, lipsyncvideo’s, foto’s van een dagje strand. Het voelde als een gezellige vriendinnenclub. Ik plaatste een foto waarop ik een zomerjurkje droeg en lachte. In tien minuten had ik vijftig hartjes binnen de groep.

Ik had geen idee dat het kanaal wagenwijd openstond voor buitenstaanders. Dat daders daar simpelweg meelezen en foto’s opslaan.

Een week later kreeg ik een bericht van een onbekend nummer. Er zat een foto bij. Mijn gezicht, maar niet mijn lichaam. Iemand had mijn foto uit de groep gebruikt om met AI een naaktfoto van mij te maken. Het gezicht was van mij, het blote lijf leek ook van mij te zijn. Nep. Maar dat maakte het niet minder echt voor de mensen die het zouden zien.

Daaronder stond: ‘Jij bent nu van mij. Stuur me meer foto’s en filmpjes, of ik stuur dit naar iedereen op jouw school.'”

Het gezicht was van mij, het blote lijf leek ook van mij te zijn. Nep. Maar dat maakte het niet minder echt voor de mensen die het zouden zien.

— Emma (13)

De wurggreep: het is nooit genoeg

“Toen begon de echte nachtmerrie. Ik dacht: als ik hem nou één echte foto stuur, dan wist hij die AI-foto en laat hij me met rust. Maar zo werkt het niet. Daders stoppen nooit na één foto. Het is een bodemloze put. Omdat ik toegaf, had hij nóg meer macht. De chantage werd erger en erger. Elke week eiste hij nieuwe, nóg explicietere foto’s en video’s. Als ik weigerde, stuurde hij direct de AI-foto naar een klasgenoot. Ik móést wel blijven sturen om de schade te beperken, maar ondertussen bouwde hij een heel archief van mij op.

Ik kon niet slapen. Ik lag elke nacht wakker met mijn telefoon in mijn hand, krimpend van maagpijn bij elk bericht. Overdag op school keek ik iedereen aan alsof ze het al wisten.

Toen veranderde zijn tactiek. Hij werd bijna vriendelijk. Hij zei dat hij de enige was die me echt begreep. Ik weet nu dat dit manipulatie was om me afhankelijk van hem te maken, zodat ik foto’s bleef sturen. Ik was zo moe. Zo bang. Ik wilde zo graag dat het ophield.”

Het internet vergeet niets

“Drie weken later belde mijn vriendin. Buiten adem. ‘Emma. Er gaat een foto van jou rond op school.’ Hij had het toch gedaan. En niet alleen op school. Hij had mijn foto’s op een anoniem forum geplaatst.

Toen stortte mijn wereld in. Dat is het engste van alles: die foto’s gaan nooit meer weg. Ze blijven voor altijd op het internet staan. Zelfs nu ik ouder ben, ben ik elke dag bang dat een nieuwe werkgever, een vriend of een vage kennis die beelden tegenkomt. De chantage is gestopt, maar de dreiging dat die foto’s ergens online rondzwerven, gaat nooit meer weg.

Ik sloot me op in mijn kamer. Ik schaamde me voor iets wat ik niet had gedaan. Ik dacht dat het mijn schuld was, omdat ik die eerste foto had geplaatst. Omdat ik was blijven praten met hem.

Ik was 13. Ik wist niet dat daders misbruik maken van de schaamte van een kind om hen eindeloos te blijven chanteren. Ik wist niet dat híj degene was die fout zat. Niet ik.”

Ik schaamde me voor iets wat ik niet had gedaan. Ik dacht dat het mijn schuld was.

— Emma (13)

Waarom Terre des Hommes jouw steun nodig heeft

Het verhaal van Emma is helaas geen uitzondering. Dit is hoe online misbruik vandaag de dag werkt: daders gebruiken AI als lokaas, om kinderen vervolgens te dwingen tot een eindeloze stroom van écht misbruikmateriaal. En de schade is blijvend, want het internet vergeet niets.

Terre des Hommes vecht om deze vicieuze cirkel te doorbreken:

• Preventie: Ons Nederlandse programma is volledig gericht op de preventie van online seksueel misbruik en uitbuiting. We werken aan het vergroten van de digitale weerbaarheid van kinderen. Ze leren wat veilig online gedrag is, hoe ze hun grenzen bewaken en hoe ze signalen van misleiding of AI-manipulatie herkennen. Daarnaast ondersteunen we ouders om hun kinderen te begeleiden in hun online gedrag, om de online wereld bespreekbaar te maken en om risico’s te herkennen. We trainen professionals zoals docenten en jeugdwerkers om sneller alarm te slaan. We attenderen kinderen en ouders op de gespecialiseerde en kindvriendelijke hulpdiensten waar zij gebruik van kunnen maken.
• Beleidsbeïnvloeding en structurele verandering: In Den Haag en Brussel voeren we gerichte gesprekken om te pleiten voor strengere regelgeving op Europees en nationaal niveau en voor een betere handhaving van wetgeving. Ons doel is dat techbedrijven en hostingproviders wettelijk verplicht worden om hun platforms en servers veilig te houden voor kinderen. 
• Participatie van kinderen en ouders: We hechten groot belang aan de mening van kinderen en ouders. Om die reden consulteren we kinderen tussen de 12 en 17 jaar en ouders op dit onderwerp en zorgen we ervoor dat we hun mening en stem luid en duidelijk laten horen in onze gesprekken en lobby. Kinderen hebben het recht om hierover mee te praten!

Dit is een fictief verhaal, gebaseerd op ervaringen van echte slachtoffers in Nederland. Namen en details zijn aangepast om herkenning te voorkomen.